Midland Red autobussen en touringcars: boeken - historie

Midland Red Coaches

De Birmingham & Midland Motor Omnibus Company was gedurende haar bestaan van 1904 tot 1981 een eigenzinnige onderneming waarvan het werkgebied zich uitstrekte van de Welsh Marches en Shropshire in het westen tot Northamptonshire en Rutland in het oosten en van Oxfordshire en Gloucestershire in het zuiden tot Staffordshire en Derbyshire in het noorden.

Een groot deel van hun werkgebied was uitgesproken landelijk, maar in Birmingham en de Black Country, Worcester en Hereford, Stafford en Leicester werden intensieve stadsdiensten uitgevoerd, voornamelijk met dubbeldekkerbussen. Het zijn deze bussen die in dit boek worden onderzocht. David Harvey gebruikt zijn verzameling zeldzame en niet eerder gepubliceerde afbeeldingen om de fascinerende wereld van de Midland Red-bussen te verkennen, en bekijkt daarbij de touringcars die deel uitmaakten van deze legendarische vloot.

Specificaties

Midland Red Double-Deckers

De Birmingham & Midland Motor Omnibus Co. was gedurende haar bestaan van 1904 tot 1981 een eigenzinnige vervoersmaatschappij met een werkgebied dat zich uitstrekte van de Welsh Marches en Shropshire in het westen tot Northamptonshire en Rutland in het oosten; en van Oxfordshire en Gloucestershire in het zuiden tot Staffordshire en Derbyshire in het noorden.
Een groot deel van hun gebied was uitgesproken landelijk, maar in Birmingham en de Black Country, Worcester en Hereford, Stafford en Leicester werden intensieve stadsdiensten uitgevoerd, voornamelijk met dubbeldekkerbussen, en het zijn deze bussen die in dit boek worden onderzocht.

Gedurende het grootste deel van zijn operationele bestaan bouwde BMMO zijn eigen chassis, voorzien van eigen carrosserieën volgens vaak vernieuwende en geavanceerde ontwerpen. In de jaren dertig werden er ongeveer 400 dubbeldeks REDD's met ingang aan de achterkant en FEDD's met ingang aan de voorkant gebouwd, plus nog andere voor zowel Trent als Potteries Motor Traction.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden dubbeldeksbussen door het Ministerie van Oorlogstransport aan het bedrijf toegewezen, maar na het einde van de vijandelijkheden werd de busproductie hervat totdat economische druk leidde tot de stopzetting van de productie van dubbeldeksbussen in de fabriek aan Carlyle Road in 1966.

Door het tekort aan bussen werden tussen 1849 en 1954 twintig Guy Arab III's en honderd Leyland Titan PD2/12's aangeschaft, maar vanaf de jaren zestig tot de opsplitsing van het bedrijf was de Daimler Fleetline met ingang aan de achterkant het chassis bij uitstek.

Dit boek behandelt elk type dubbeldekker met een geschiedenis van het model, een korte technische specificatie en foto's met bijschriften die zijn genomen tijdens de periode dat het type in gebruik was.

Specificaties

Midland Red in Colour

Het verhaal van Midland Red is welbekend in liefhebberskringen, en degenen die het geluk hadden het bedrijf op zijn hoogtepunt mee te maken, herinneren zich ongetwijfeld de vloot van bijna 2000 felrode voertuigen die niet alleen de industriële gebieden van de Black Country en de East Midlands opvrolijkten, maar ook naadloos opgingen in de landelijke charme van de Vale of Evesham, Warwickshire, Worcestershire en Shropshire.

Helaas zijn de meeste foto's die gemaakt zijn toen het bedrijf in de jaren '50 en '60 op zijn hoogtepunt was, in zwart-wit en laten ze niets zien van de levendigheid die deze bussen in ons leven brachten.
"Midland Red in Colour" probeert deze onbalans aan te pakken en presenteert een album met kleurenfoto's om ons te herinneren aan wat we ooit in ons dagelijks leven hadden. Auteur Bernard Warr duikt in zijn eigen archieven en die van zijn tijdgenoten en biedt een heerlijk nostalgische terugblik op dit legendarische bedrijf.

Specificaties

Midland Red in NBC Days

Midland Red was de grootste busmaatschappij buiten Londen en was bijzonder omdat het bedrijf de meeste voertuigen zelf ontwierp, bouwde en exploiteerde. In tegenstelling tot LT, via de AEC/Park Royal-connectie en Bristol, verkocht Midland Red zijn voertuigen niet aan andere vervoerders. Dit plaatste het bedrijf in een unieke positie en leverde het veel klanten op.
De meeste boeken over Midland Red concentreren zich op de periode vanaf de oprichting van het bedrijf tot de nationalisatie en het stopzetten van de eigen voertuigproductie. Het bedrijf bleef echter bestaan als onderdeel van NBC en bleef zelfgebouwde voertuigen inzetten tot ze aan het einde van hun levensduur waren. Daarnaast nam het bedrijf andere vervoersbedrijven over, zoals Harper Brothers uit Heath Hayes, en experimenteerde het met verschillende soorten busdiensten. Dit omvatte o.a. de inzet van minibussen en grotere bussen die waren ingekort. In een poging om 'betrouwbare' vervangende voertuigen te vinden, testte het bedrijf ook andere busmerken, zoals Bristol. Dit zou slechts enkele jaren eerder ondenkbaar zijn geweest. De andere belangrijke verandering binnen het bedrijf in deze periode was de oprichting van de West Midlands PTE. Dit hield in dat de garages en voertuigen in het WMPTE-gebied werden overgedragen aan WMPTE. Als gevolg hiervan waren veel door Midland Red gebouwde voertuigen te zien met de crèmekleurige en blauwe WMPTE-kleuren, totdat ze uiteindelijk werden vervangen.

Dit boek vult een leemte in de bestaande literatuur door de geschiedenis van het bedrijf te behandelen tot aan de NBC-periode, van midden jaren zeventig tot begin jaren tachtig. Het is onmisbaar leesvoer voor alle fans van Midland Red en ook voor het groeiende aantal liefhebbers dat geïnteresseerd is in het WMPTE-tijdperk.

Specificaties

Midland Red Single-Deckers

De Birmingham & Midland Motor Omnibus Co. was gedurende haar bestaan van 1904 tot 1981 een eigenzinnige vervoersmaatschappij met een werkgebied dat zich uitstrekte van de Welsh Marches en Shropshire in het westen tot Northamptonshire en Rutland in het oosten, en van Oxfordshire en Gloucestershire in het zuiden tot Staffordshire en Derbyshire in het noorden.

Direct na de Eerste Wereldoorlog gebruikte Midland Red enkeldeksbussen op Tilling-Stevens benzine-elektrische chassis, maar in 1922 werden deze vervangen door de eerste SOS-bussen, ontworpen door hoofdingenieur Wyndham Shire en geproduceerd in de Carlyle Road Works van Midland Red.
Deze innovatieve en vooruitstrevende bussen zouden in de jaren twintig van de vorige eeuw veel tramnetwerken uit het Edwardiaanse tijdperk overtreffen, met name in de Black Country.

Na de Tweede Wereldoorlog introduceerde Midland Red de S-klasse, die een sleutelrol zou spelen in de revolutionering van de stads- en plattelandsbusdiensten van het bedrijf. De laatste bussen die voor Midland Red in Carlyle Road werden geproduceerd, dateren uit het begin van de jaren zestig.

Met een overvloed aan zeldzame foto's beschrijft David Harvey de geschiedenis van elk type enkeldeksbus en biedt hij een fascinerend inzicht in de geschiedenis van deze boeiende, legendarische bussen.

Specificaties

Midland Red Style

Het eerste boek in een reeks die design in al zijn facetten beschrijft bij enkele van de meest geliefde busmaatschappijen van Groot-Brittannië. De lezer kan de visuele ontwikkelingen in voertuig-, infrastructuur- en drukwerkontwerp volgen tot het moment dat Midland Red werd overgenomen door de National Bus Company.

Specificaties

The Other Midland Reds - BMMO Buses Sold to Other Operators 1924-1940

De Birmingham & Midland Motor Omnibus Company begon in 1912 met het exploiteren van motorbussen in de regio Birmingham en Black Country, en breidde haar diensten uit tot aan Leicester. In de jaren twintig bouwden ze hun eigen bussen en zo ontstond SOS, een afkorting voor 'Shire's Own Specification', genoemd naar de hoofdingenieur van Midland Red.
Het voordeel hiervan was dat het bedrijf precies kon ontwerpen wat het wilde, zonder concessies te hoeven doen door een voertuig van een externe fabrikant te gebruiken. Deze nieuwe enkeldeksbussen, geïnspireerd op Amerikaanse ontwerpen, waren verantwoordelijk voor de sluiting van veel tramlijnen.

Een belangrijk neveneffect van de beslissing om zelf bussen te gaan produceren, was dat het bedrijf ook bussen kon maken voor andere BET Group-bedrijven, zoals Northern General, Potteries Motor Traction en Trent Motor Traction. Voor deze en andere bedrijven bouwde het bedrijf veel SOS-bussen, die overal in Engeland en Wales te zien zijn.
David Harvey vertelt het verhaal van de SOS-bussen, waarvan er vijf bewaard zijn gebleven.

Specificaties