Autobussen - London Transport (vanaf 1980): boeken

London's Buses 1979-1994

In 1979, kort na de overwinning bij de algemene verkiezingen, begon de conservatieve regering plannen te ontwikkelen om het busvervoer te dereguleren en de bedrijven die het in Engeland, Schotland en Wales exploiteerden te privatiseren.
Londen mocht niet worden uitgesloten, dus werd London Buses vanaf het begin opgesplitst in verschillende regio's en werd vanaf 1985 een aanbestedingssysteem ingevoerd waarmee andere vervoerders konden meedingen naar de routes. De tegenstand van de Labour-fractie in de Greater London Council moest worden overwonnen, wat uiteindelijk werd bereikt door de opheffing ervan in 1986.

Naarmate de jaren verstreken, werden de beloftes over deregulering echter niet nagekomen. Eind 1992 werd het tijdschema voor de privatisering vastgesteld, dat uiteindelijk eind 1994 werd voltooid. De kwestie van deregulering is daarna nooit meer ter sprake gekomen.

Rijkelijk geïllustreerd met meer dan 230 foto's, waarvan vrijwel alle voor het eerst worden gepubliceerd, vertelt dit boek het verhaal van London Buses gedurende die zestien turbulente jaren. Om het verhaal in context te plaatsen, tonen jaarlijkse overzichten van de aanschaf van voertuigen hoe het aankoopbeleid in die periode veranderde; belangrijke routewijzigingen, winsten en verliezen bij aanbestedingen en een vlootlijst voor de gehele periode zijn eveneens opgenomen.

Specificaties

London's Plaxton President Buses

Plaxton introduceerde het President-model in 1997, maar de productie begon pas in 1999. Het eerste model werd gebouwd op het DAF DB250LF-chassis, gevolgd door versies op de Dennis Trident en Volvo B7TL, waarbij de Volvo-optie het populairst werd.
Grote bestellingen kwamen van First, Go-Ahead London, Metroline, London United en Arriva London, die elk hun eigen voorkeur hadden voor verschillende chassis. In 2001 werd Plaxton onderdeel van Transbus International en werd de President naast de ALX400 geproduceerd, die hem uiteindelijk in 2005 verving.
Dit boek toont een prachtige collectie foto's, waaronder enkele nooit eerder gepubliceerde, ter ere van de Plaxton President-bussen in Londen.

Specificaties

London's Low-floor Buses

In 1994 werden in Londen de lagevloerbussen geïntroduceerd met een vloot van zestig bussen van het type 'single-deck', in opdracht van London Buses Limited. Deze voertuigen werden al snel overgenomen door de nieuw geprivatiseerde exploitanten, maar waren niet erg populair. Pas in 1996 bracht de Dennis Dart SLF meer exemplaren op de markt.
De introductie van lagevloer-dubbeldekkers liet nog bijna twee jaar op zich wachten. Begin jaren 2000 was er een toestroom van lagevloerbussen, voornamelijk van DAF en Dennis, met een kleiner aantal Volvo's. De hoofdstad verwelkomde de tweede generatie lagevloervoertuigen in 2006, gekenmerkt door de Enviro-serie van Alexander Dennis Limited.

Hoewel de Enviro 200- en 400-modellen aan populariteit wonnen onder Londense vervoerders, kozen sommigen voor alternatieve modellen.
Het geïllustreerde boek van David Beddall legt dit hoofdstuk uit de geschiedenis van de Londense bussen vast met 180 indrukwekkende foto's en biedt een boeiend eerbetoon aan de evolutie van de lagevloerbussen in de stad.

Specificaties

Today's London Buses

Today's London Buses behandelt het Londense busverkeer van de afgelopen tien jaar, inclusief foto's van bustypes die in de hoofdstad op de belangrijkste lijnen worden gebruikt.

Dit boek behandelt verschillende routes door Londen in deze periode en de verscheidenheid aan voertuigen die in die tijd werden gebruikt.

Sommige van de in dit boek beschreven diensten zijn in de loop van de beschreven periode gewijzigd of niet meer beschikbaar.
De auteur heeft zich ten doel gesteld om in grote lijnen de diversiteit en het gevarieerde karakter van het Londense busvervoer te beschrijven gedurende deze periode van grote veranderingen in de busdiensten, in het afgelopen decennium.

Specificaties

London's Buses - The Colourful Era 1985-2005

Vraag toeristen welke kleur de bussen in Londen hebben en ze zullen zeggen rood - en dat klopt. Dat is echter niet altijd zo geweest, want van 1985 tot ongeveer 2005 reden er bussen in allerlei kleuren rond in Groot-Londen. Ze gaven niet eens per se aan dat het Londense bussen waren - sommige beweerden Kentish-bussen te zijn, terwijl andere intrigerende vlootnamen hadden zoals Armchair, Blue Triangle of Grey-Green.

Zelfs London Buses begon in de omgeving van Bexley met voertuigen in een blauw-crème kleurstelling te rijden. Hoe is dit ontstaan en waarom is het weer gestopt?

Dit boek beschrijft de periode van aanbesteding en privatisering van busroutes, de verscheidenheid aan vervoerders die de Londense busroutes gingen exploiteren en de verschillende voertuigtypen en kleurstellingen die ze naar de hoofdstad brachten.

Specificaties

The London Bendy Bus

Tussen 2002 en 2006 hebben zes Londense busmaatschappijen 390 gelede bussen (ook wel 'bendy'-bussen genoemd) ingezet op twaalf routes voor het openbaar vervoer in Londen.

Gedurende de uiteindelijk te korte diensttijd van negen jaar verwierven de Mercedes-Benz Citaro G-bussen, die zowel op het continent als wereldwijd bekend waren, een weinig benijdenswaardige reputatie in Londen. Afhankelijk van wie U las en wie U geloofde, vlogen ze bij het minste of geringste in brand, verwondden ze fietsers, kostten ze het openbaar vervoer geld door de grote kans op zwartrijden, vervoerden ze de toch al lijdende passagiers als vee in overvolle bussen en droegen ze bij aan het verdwijnen van de Routemaster uit het openbaar vervoer. Kortom, ze werden vaak 'de bus die we haatten' genoemd.

Dit verslag is een poging van een fervent tegenstander van de gelede bussen om de voertuigen in de juiste context te plaatsen - niet zozeer om ze te rehabiliteren, maar om zo objectief mogelijk te zijn ten opzichte van een vervoersmiddel dat zo on-Brits aanvoelde als maar mogelijk was.

Specificaties