Autobusy (lata 70) - Wielka Brytania: książki - London Transport

London Transport 1970-84

W 1970 roku w stolicy Wielkiej Brytanii nadal jeździło około 3000 pociągów RT. Jednak już w 1984 roku transport w Londynie zmieniał się nie do poznania i nadal będzie się zmieniał w wyniku przetargów i decentralizacji.
"London Transport 1970-84" opisuje łagodnie schyłkowe lata londyńskiego transportu autobusowego, w których szacowne autobusy typu RT i Routemaster musiały ustąpić miejsca ambitnym, nowoczesnym autobusom, takim jak Merliny, Swifty i DMS-y. Te jednak cieszyły się mniejszym powodzeniem, a ich pobyt w Londynie był krótki, co pozwoliło Routemasterom na wytchnienie, które trwało kolejne dwie i pół dekady.

W tej książce znajdziesz 120 zachwycających kolorowych zdjęć zrobionych przez znanego fotografa autobusów i kolei RC Riley'a. Do zdjęć dołączono szczegółowe i pouczające podpisy, które dają pełny obraz tego okresu ogromnych zmian.

Szczegóły

London Buses in the 1970s - 1975-1979: From Crisis to Recovery

Kontynuując fotografie z obszernego archiwum Jima Blake'a, książka analizuje drugą połowę lat 70. XX wieku, kiedy zarówno London Transport, jak i London Country wciąż borykały się z problemami z utrzymaniem usług. Wynikało to zarówno z niedoboru części zamiennych do pojazdów, jak i z faktu, że wiele typów pojazdów, takich jak MB, SM i DMS, było zawodnych.
W 1975 roku obaj operatorzy musieli wynająć autobusy od innych firm, tak bardzo byli zdesperowani. Wiele z nich pochodziło z nadmorskich miejscowości Southend, Bournemouth i Eastbourne. Sytuacja ta trwała aż do końca dekady, kiedy to niedobór części zamiennych zaczął ustępować, szczególnie w przypadku London Country.

W miarę upływu dekady obie floty zaczęły tracić swoje "przodkowe" typy pojazdów. London Country szybko stał się "kolejną flotą National Bus Company", kupując autobusy Leyland Atlantean i National, powszechne w większości innych flot w całym kraju.
Po praktycznie całkowitym wycofaniu się z fatalnych autobusów typu MB i SM, London Transport musiał cierpieć z powodu zakupu równie fatalnych autobusów DMS aż do 1978 roku, ale już wtedy zamówił ich następców – autobusy Metrobus klasy M i Titan klasy T, które ostatecznie okazały się sukcesem. Jednak plany przekształcenia tras głównych obsługujących centrum Londynu w linie obsługiwane przez jedną osobę zostały w dużej mierze porzucone.

Szczegóły

London Buses in the 1970s - 1970-1974: From Division to Crisis

Książka ta, wykorzystująca zdjęcia z obszernego archiwum Jima Blake'a, bada burzliwy okres w historii londyńskich autobusów tuż po tym, jak London Transport stracił swoje autobusy Country Buses i Green Line Coaches na rzecz niedawno utworzonej National Bus Company, działającej w ramach jej nowej spółki zależnej, London Country Bus Services Ltd.
Nowy podmiot odziedziczył po London Transport w dużej mierze przestarzałą flotę autobusów, w tym prawie 500 piętrowych autobusów klasy RT AEC Regent, których wymiana była już w toku w postaci nowych piętrowych autobusów klasy AEC MB i SM Swift. Sam London Transport był w trakcie wymiany znacznie większej floty tych autobusów.

Problemy z typami MB, SM i DMS były tak poważne, że LT nie tylko musiało reaktywować stare pociągi RT, aby utrzymać działalność, ale nawet odkupić niektóre z nich od London Country! Z kolei ten drugi operator, od 1974 roku, wypożyczał od LT szereg pociągów typu MB, porzuconych jako bezużyteczne, aby pokryć własne niedobory taboru. W połowie lat 70. sytuacja obu operatorów wyglądała ponuro. Niniejsza książka zawiera szereg interesujących i często nietypowych fotografii ilustrujących to wszystko, z których większość nigdy wcześniej nie była publikowana.

Szczegóły

London Buses 1970-1980 - A Decade of London Transport and London Country Operations

Lata 70. XX wieku były jednymi z najbardziej niespokojnych okresów dla londyńskiego transportu publicznego. Nie mogąc projektować własnych autobusów dostosowanych do trudnych warunków panujących w stolicy, LT zmuszone było do masowego składania zamówień na powszechnie stosowane produkty krajowych producentów, które z różnych powodów okazały się katastrofalnymi porażkami w stolicy i zostały przedwcześnie sprzedane z ogromnymi stratami.
Pomimo ciągłego niedoboru części zamiennych i strajku, stara organizacja jakoś przetrwała, a na czele operacji nadal stały rodziny RT i Routemaster.

W tym samym czasie zielone autobusy z Country Area zostały przejęte przez National Bus Company jako London Country Bus Services. Stopniowo, nie bez własnych problemów, odziedziczone, w większości starsze, ale standardowe autobusy ustąpiły miejsca różnym zamówieniom, z których niektóre zakończyły się sukcesem, inne zaś były dalekie od sukcesu, aż pod koniec dekady mogliśmy zobaczyć flotę autobusów, w większości zgodnych ze standardami NBC, obsługiwanych przez jednego człowieka, w korporacyjnym, zielonym kolorze.

Szczegóły

The London Bus in Colour : From the 1970s to the 1990s

Ostatnie cztery dekady przyniosły dramatyczne zmiany w brytyjskim przemyśle autobusowym, wraz z deregulacją usług krajowych na obszarach prowincjonalnych w 1986 roku. Wizualnie Londyn wyglądał tak samo, z autobusami jeżdżącymi w swoich kultowych czerwonych barwach. Jednak "The London Bus in Colour: From the 1970s to the 1990s" pokazuje, jak pojazdy przeszły z tradycyjnego układu z tylną platformą i otwartą półkabiną na autobusy jednoosobowe z przednimi wejściami.

Wpływ deregulacji zbadano na przykładzie lokalnych tożsamości, takich jak dynamiczne schematy kolorów, zwłaszcza Bexleybus oraz niebiesko-kremowa paleta barw.
Szczegółowo przebadano pierwszą w stolicy replikę autobusu konnego, którym na początku XIX wieku poruszał się autobus konny firmy Shilliber, a także obchody 150. rocznicy powstania autobusu londyńskiego w 1979 roku.
Następnie odbyły się obchody pięćdziesiątej rocznicy powstania London Transport w 1983 r., pojawiły się piętrowe autobusy, a na "zakazanych terytoriach" Chiswick i Aldenham otwarto drzwi dla publiczności.

Szczegóły

The Colours of London Buses 1970s

To kolorowy album londyńskich autobusów, skupiający się głównie na latach 70. XX wieku. Była to pierwsza dekada od powstania London Transport w 1933 r., w której na ulicach Londynu pojawiła się duża liczba autobusów pomalowanych w powszechnie znane, przeważnie całkowicie czerwone (lub w kilku przypadkach całkowicie zielone) barwy.

Nie zignorowano pojazdów w tradycyjnych londyńskich barwach, ale wiele zdjęć przedstawia tę niezwykle barwną epokę, często na tle słynnych lub historycznie interesujących obiektów, które autorowi udało się opisać.

O ile wiadomo, żadna z tych fotografii nie była wcześniej publikowana, a zdecydowaną większość wykonał jeden, niestety już nieżyjący, fotograf, który miał na tyle dalekowzroczności, by dobrze skomponować zdjęcie.

Szczegóły

London Transport 1970-1984

Nieżyjący już RC (Dick) Riley był nie tylko znanym fotografem kolejowym, ale interesował się również transportem drogowym. Chociaż na początku lat 50. wykonano kilka kolorowych zdjęć autobusów, w tym jedno z niewielu znanych zdjęć oryginalnego Routemastera, gdy był jeszcze nowy, to od końca lat 60. regularnie widywano go, jak dokumentował zmieniającą się sytuację na rynku autobusowym w Wielkim Londynie i jego okolicach.
Ironią jest, że ostatnią książką, którą skompilował, opierając się wyłącznie na własnych zbiorach, była "London Transport Buses: A Colour Portfolio", opublikowana w 2001 roku.

Oryginalna książka zaledwie musnęła powierzchnię licznych zdjęć londyńskich autobusów, które Dick Riley wykonał w ciągu tych 15 lat. W tym tomie Matt Wharmby dogłębnie zbadał kolekcję, aby stworzyć nowy, kolorowy album prezentujący autobusy londyńskiego transportu publicznego u schyłku ich świetności, od 1970 do 1984 roku, kiedy to stolica została na zawsze odmieniona przez przetargi.

Szczegóły