Autobusy i autokary Midland Red: książki - historia

Midland Red Coaches

Przez cały okres istnienia, od 1904 do 1981 roku, Birmingham & Midland Motor Omnibus Company była nietypowym operatorem, którego obszar działania rozciągał się od Welsh Marches i Shropshire na zachodzie po Northamptonshire i Rutland na wschodzie oraz od Oxfordshire i Gloucestershire na południu po Staffordshire i Derbyshire na północy.

Znaczna część ich obszaru była wyraźnie wiejska, ale w Birmingham i Black Country, Worcester i Hereford, Stafford i Leicester, intensywne połączenia miejskie obsługiwane były głównie przez autobusy piętrowe i to właśnie te autobusy są przedmiotem niniejszego tomu. Przyglądając się autokarom, które stanowiły część tej kultowej floty, David Harvey wykorzystuje swoją kolekcję rzadkich i niepublikowanych zdjęć, aby zgłębić fascynujący świat autokarów Midland Red.

Szczegóły

Midland Red Double-Deckers

Przez cały okres istnienia, od 1904 do 1981 roku, Birmingham & Midland Motor Omnibus Co. było nietypowym operatorem, którego obszar działania rozciągał się od Welsh Marches i Shropshire na zachodzie do Northamptonshire i Rutland na wschodzie oraz od Oxfordshire i Gloucestershire na południu do Staffordshire i Derbyshire na północy.
Duża część ich obszaru miała wyraźnie wiejski charakter, ale w Birmingham i Black Country, Worcester i Hereford, Stafford i Leicester intensywne przewozy miejskie obsługiwane były głównie przez autobusy piętrowe i to właśnie one są przedmiotem niniejszego tomu.

Przez większość swojego okresu eksploatacji BMMO budowało własne podwozia, wyposażone w opatentowane nadwozia, często nowatorskie i zaawansowane technologicznie. W latach 30. XX wieku zbudowano około 400 dwupoziomowych REDD z tylnym wejściem i FEDD z przednim wejściem, a także kolejne dla Trent i Potteries Motor Traction.
Podczas II wojny światowej Ministerstwo Transportu Wojennego przydzieliło firmie autobusy piętrowe, ale po zakończeniu działań wojennych produkcja autobusów została wznowiona aż do 1966 roku, kiedy to z powodu problemów ekonomicznych zaprzestano produkcji autobusów piętrowych w Carlyle Road Works.

Niedobory autobusów skutkowały zakupem dwudziestu Guy Arab III i stu Leyland Titan PD2/12 w latach 1849–1954, ale od lat 60. aż do podziału firmy, preferowanym podwoziem było Daimler Fleetline z tylnym wejściem.

W książce omówiono każdy typ autobusu piętrowego, podano historię modelu, krótką specyfikację techniczną oraz podpisane zdjęcia wykonane w okresie eksploatacji danego typu.

Szczegóły

Midland Red in Colour

Historia Midland Red jest dobrze znana w kręgach pasjonatów, a ci, którzy mieli szczęście poznać firmę w czasach jej świetności, doskonale pamiętają flotę liczącą niemal 2000 jaskrawoczerwonych pojazdów, które nie tylko rozświetlały przemysłowe obszary Black Country i East Midlands, ale także idealnie wtapiały się w sielski urok Vale of Evesham, Warwickshire, Worcestershire i Shropshire.

Niestety, większość zdjęć zrobionych w latach 50. i 60. XX wieku, kiedy firma przeżywała swój rozkwit, była monochromatyczna i nie oddawała w żaden sposób jasności, jaką autobusy te wnosiły do naszego życia.
"Midland Red in Colour" stara się zaradzić tej nierównowadze i prezentuje album z pełnokolorowymi zdjęciami, które mają nam przypomnieć, jak kiedyś wyglądało nasze codzienne życie. Zagłębiając się w swoje własne archiwa, a także archiwa swoich współczesnych, autor Bernard Warr oferuje cudownie nostalgiczne spojrzenie wstecz na tę kultową firmę.

Szczegóły

Midland Red in NBC Days

Midland Red był największym operatorem autobusowym poza Londynem i wyróżniał się tym, że sam projektował, budował i obsługiwał większość swoich pojazdów. W przeciwieństwie do LT, poprzez połączenie AEC/Park Royal i Bristol, Midland Red nie sprzedawał swoich pojazdów innym operatorom. To postawiło firmę w wyjątkowej pozycji i w rezultacie zyskało wielu zwolenników.
Większość książek o Midland Red koncentruje się na okresie od powstania firmy do jej upaństwowienia i zaprzestania własnej produkcji pojazdów. Firma działała jednak jako spółka NBC i nadal eksploatowała własne, domowej roboty pojazdy, aż do ich wygaśnięcia. Ponadto firma przejęła innych operatorów, takich jak Harper Brothers of Heath Hayes, i eksperymentowała z różnymi rodzajami usług autobusowych. Obejmowały one dostarczanie "minibusów" i autobusów pełnowymiarowych, które zostały ograniczone. Starając się znaleźć "niezawodne" pojazdy zastępcze, firma testowała również inne marki autobusów, takie jak Bristol. Byłoby to niesłychane zaledwie kilka lat wcześniej. Inną znaczącą zmianą w firmie w tym okresie było utworzenie West Midlands PTE. Wiązało się to z przeniesieniem garaży i pojazdów w obszarze WMPTE do WMPTE. W rezultacie wiele pojazdów Midland Red można było zobaczyć w kremowo-niebieskich barwach WMPTE, aż do ich ostatecznej wymiany.

Ta książka wypełnia lukę w aktualnej literaturze, opisując historię firmy od czasów NBC, od połowy lat 70. do początku lat 80. XX wieku. Będzie to lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów Midland Red, a także dla rosnącej liczby entuzjastów zainteresowanych erą WMPTE.

Szczegóły

Midland Red Single-Deckers

Przez cały okres istnienia, od 1904 do 1981 roku, Birmingham & Midland Motor Omnibus Co. było nietypowym operatorem, którego obszar działania obejmował tereny od Welsh Marches i Shropshire na zachodzie do Northamptonshire i Rutland na wschodzie oraz od Oxfordshire i Gloucestershire na południu do Staffordshire i Derbyshire na północy.

Zaraz po I wojnie światowej firma Midland Red korzystała z jednopiętrowych autobusów na podwoziu benzynowo-elektrycznym firmy Tilling-Stevens, ale w 1922 r. zastąpiono je pierwszymi autobusami SOS, zaprojektowanymi przez głównego inżyniera Wyndhama Shire'a i produkowanymi w zakładach Carlyle Road Works należących do firmy Midland Red.
Te innowacyjne i nowatorskie autobusy w latach dwudziestych XX wieku wyparły wiele edwardiańskich systemów tramwajowych, zwłaszcza w Black Country.

Po drugiej wojnie światowej Midland Red wprowadził klasę S, która odegrała kluczową rolę w zrewolucjonizowaniu miejskich i wiejskich usług autobusowych firmy. Ostatnie autobusy wyprodukowane dla Midland Red na Carlyle Road pojawiły się na początku lat 60. XX wieku.

Za pomocą mnóstwa rzadkich zdjęć David Harvey analizuje historię każdego typu jednopiętrowego autobusu i oferuje fascynujący wgląd w historię tych urzekających, kultowych autobusów.

Szczegóły

Midland Red Style

Pierwsza książka z serii, która analizuje wszystkie aspekty designu w niektórych z najbardziej cenionych brytyjskich firm autobusowych. Czytelnik może śledzić rozwój wizualny w projektowaniu pojazdów, infrastruktury i materiałów reklamowych aż do momentu przejęcia firmy Midland Red przez National Bus Company.

Szczegóły

The Other Midland Reds - BMMO Buses Sold to Other Operators 1924-1940

Firma Birmingham & Midland Motor Omnibus Company rozpoczęła eksploatację autobusów w regionie Birmingham i Black Country w 1912 roku, rozszerzając swoje usługi aż do Leicester. W latach 20. XX wieku firma budowała własne autobusy i tak narodziło się SOS, skrót od "Shire's Own Specification" (Własna Specyfikacja Shire'a), nazwany na cześć głównego inżyniera Midland Red.
Zaletą tego rozwiązania było to, że firma mogła zaprojektować dokładnie to, czego chciała, bez konieczności pójścia na kompromis i przyjęcia pojazdu od zewnętrznego producenta. Te nowe, jednopiętrowe tramwaje, inspirowane amerykańskimi projektami, były przyczyną zamknięcia wielu linii tramwajowych.

Ważnym efektem ubocznym decyzji o produkcji własnych autobusów była możliwość produkcji dla innych operatorów z grupy BET, takich jak Northern General Group, Potteries Motor Traction i Trent Motor Traction. Dla tych i innych firm firma zbudowała wiele autobusów SOS, których floty można było spotkać w całej Anglii i Walii.
David Harvey opowiada historię autobusów SOS, z których pięć przetrwało do dziś.

Szczegóły