Samochody pancerne - USA: książki - historia i modele

American Wheeled Armoured Fighting Vehicles (Images of War)

Liczne kołowe pojazdy opancerzone służą w siłach zbrojnych USA od ponad 80 lat.
Polityka ta ulegała różnym zmianom i dwukrotnie, po II wojnie światowej i wojnie w Wietnamie, wyszła z użycia, jednak obecnie jest powszechnie stosowana.

Ta dogłębnie zbadana i znakomicie ilustrowana książka opisuje wszystkie typy i warianty od czasu zamówienia pierwszego M1 w 1931 roku. Samochód pancerny M8 był powszechnie używany podczas II wojny światowej, ale dopiero w czasie wojny w Wietnamie do służby weszły kolejne kołowe pojazdy opancerzone, zwłaszcza samochód pancerny M706.

Po okresie zastoju Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych przyjął w 1983 roku lekki pojazd opancerzony (LAV). Armia amerykańska po raz pierwszy użyła opancerzonych Humvee w 1994 roku, a ich różne wersje nadal są w służbie (M1141 i M1116).
Inne dostępne obecnie typy to Guardian (M1117) oraz wojskowa wersja LAV o nazwie "Stryker". Aby sprostać wymaganiom operacyjnym w Iraku i Afganistanie, od 2007 roku zamawiano masowo pojazd MRAP (Mine Resistant Ambush Protected Vehicle).

Szczegóły

Armored Car - A History of American Wheeled Combat Vehicles

Samochód pancerny odgrywał ważną rolę w amerykańskich operacjach wojskowych od stosunkowo wczesnych lat XX wieku. W 1989 roku płk Royal P. Davidson zorganizował instalację karabinu maszynowego Colt kalibru .30 na lekkim trójkołowym samochodzie Duryea. W ten sposób zapoczątkował rozwój i produkcję bojowych pojazdów opancerzonych, które służą w armii amerykańskiej do dziś. Chociaż pierwsze samochody pancerne były wyposażone jedynie w ośłonę działa, wkrótce zostały w pełni zabezpieczone pancerzem.

W tej odsłonie 10-tomowej serii RP Hunnicutta poświęconej historii amerykańskich pojazdów pancernych autor szczegółowo opisuje ich wczesny rozwój, obejmujący I i II wojnę światową, wojnę koreańską i wojnę w Wietnamie. Zaczynając od rozwoju samochodów pancernych na ziemi amerykańskiej w momencie wybuchu I wojny światowej - choć żaden z nich nigdy nie został wysłany za granicę - Hunnicutt opisuje produkcję samochodów pancernych opartych na podwoziach samochodów osobowych i ciężarowych w latach 20. XX wieku. Pojazdy te ostatecznie trafiły do ograniczonej produkcji jako samochód pancerny M4.

Hunnicutt, ilustrując historię szczegółowymi rysunkami i fotografiami, opisuje rozwój samochodu pancernego T3, który był również nazywany samochodem zwiadowczym T1. Rozwój tych lekkich samochodów zwiadowczych, które zaspokajały potrzeby kawalerii, sprawił, że w 1937 roku samochód pancerny stał się zbędny. Chociaż produkcja samochodów pancernych dla armii amerykańskiej została wstrzymana, Amerykanie kontynuowali prace nad samochodami pancernymi przeznaczonymi dla Brytyjczyków.
Jednak w 1942 roku, gdy zarząd Palmera podjął decyzję o ograniczeniu masy pojazdów rozpoznawczych, lekki samochód pancerny T22E2 został znormalizowany jako M8 i wprowadzony do produkcji. M8 i jego wariant, M20, służyły w armii amerykańskiej aż do zakończenia wojny koreańskiej, a nowe modele opracowano z myślą o użyciu w Wietnamie.

Książka Hunnicutta "Armored Car", obejmująca historię amerykańskich kołowych pojazdów bojowych, jest pozycją obowiązkową dla każdego, kto interesuje się historią amerykańskich operacji wojskowych i sprzętu wojskowego.

Szczegóły

Early US Armor - Armored Cars 1915-1940 (Osprey)

Pierwsze amerykańskie samochody pancerne zaczęły pojawiać się na przełomie wieków, a po raz pierwszy użyto ich w celach wojskowych w 1916 r. podczas ekspedycji karnej przeciwko Pancho Villi.
Kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do I wojny światowej, Amerykańskie Siły Ekspedycyjne używały samochodów pancernych we Francji, a amerykańskie samochody pancerne były używane przez armię francuską. Lata międzywojenne były okresem znacznych innowacji i eksperymentów w konstrukcji samochodów pancernych.

Spośród projektów samochodów zwiadowczych z lat 30. XX wieku, M3A1 był na tyle dobry, że był produkowany w bardzo dużych ilościach podczas II wojny światowej i był szeroko eksportowany do wielu innych armii w ramach programu Lend-Lease. Stał się również podstawą późniejszych modeli opancerzonych półgąsienicowych pojazdów M2 i M3.

W tym studium, wykorzystując szczegółowe, kolorowe ilustracje i wnikliwą analizę, amerykański ekspert ds. pojazdów pancernych Steven J. Zaloga przedstawia kronikę rozwoju amerykańskich samochodów pancernych w latach poprzedzających II wojnę światową.

Szczegóły

Ford M8 and M20 - The US Army's Standard Armored Car of WWII (Legends of Warfare)

Pojazdy opancerzone M8 Armored Car i M20 Armored Utility Vehicles zostały opracowane z myślą o wyposażeniu armii USA w szybki pojazd rozpoznawczy, odpowiednio uzbrojony, aby móc zwalczać pojazdy opancerzone z okresu II wojny światowej. Były to najszerzej wykorzystywane pojazdy opancerzone produkowane przez Forda.
Pojazdy te były wykorzystywane przez armię amerykańską oraz armię aliancką podczas II wojny światowej aż do lat 60. XX wieku.

Książka ta opisuje rozwój i użytkowanie pojazdu od koncepcji do walki. Dziesiątki archiwalnych zdjęć, z których wiele nigdy wcześniej niepublikowanych, a także szczegółowe fotografie jednych z najlepszych zachowanych egzemplarzy tych pojazdów, przybliżają ten kultowy czołg i wyjaśniają jego historię.

Szczegóły

M3 / M3A1 Scout Car and M2 Mortar Motor Carriage - Technical Manual (TM 9-705)

Zaprojektowany i zbudowany przez White Motor Company, M3 Scout Car służył jako pojazd dowodzenia, ambulans, ciągnik artyleryjski oraz pojazd patrolowo-zwiadowczy podczas II wojny światowej. W latach 1937-1944 wyprodukowano ponad 21 000 egzemplarzy - zdecydowaną większość stanowiła wersja M3A1, która miała dłuższy i szerszy kadłub niż oryginalne pojazdy produkcyjne.

Zarówno M3, jak i M3A1 miały sześciocylindrowy silnik benzynowy (przez krótki czas produkowano wersję wysokoprężną M3A1E1) i mogły przewozić do siedmiu ośób z prędkością maksymalną 88-105 km/h, w zależności od konfiguracji. Oba modele miały chłodnicę chronioną pancerną żaluzją i przednią szybę odporną na stłuczenie.
M3A1 posiadał również rolkę z przodu, zapobiegającą grzęźnięciu w błotnistym gruncie, i mógł przenosić trzy karabiny maszynowe (dwa kalibru .30 i jeden .50) na zamontowanej na kadłubie szynie rolkowej. M3A1 służył na Pacyfiku, w Afryce Północnej i Europie, a ponad 3000 egzemplarzy przekazano Związkowi Radzieckiemu w ramach programu Lend-Lease.
Chociaż w warunkach polowych pojazd ten sprawdzał się znakomicie, to otwarta konstrukcja, lekkie uzbrojenie i słabe właściwości terenowe sprawiły, że większość jednostek armii w 1944 r. zastąpiła go samochodem pancernym M8 i samochodem użytkowym M20.

Ten podręcznik techniczny TM 9-705, pierwotnie wydany w 1941 roku, był standardowym wyposażeniem załóg karabinów M3, M3A1 i M2. Pierwotnie objęty tajemnicą, podręcznik ten został dawno temu odtajniony i jest tutaj przedrukowany w formie książki.

Szczegóły

M3A1 Scout Car - The US Cavalry's Primary Reconnaissance Vehicle in World War II (Legends of Warfare)

Samochód zwiadowczy M3A1, produkowany przez White Motor Company z Cleveland w stanie Ohio, służył jako główny pojazd zwiadowczy i rozpoznawczy kawalerii amerykańskiej w początkowym okresie przystępowania Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej. Mocny silnik Hercules, napęd na cztery koła i stosunkowo niska masa zapewniały pojazdowi imponującą prędkość na drodze i dobrą manewrowość w terenie.

Pojazd był zazwyczaj uzbrojony w trzy ciężkie i lekkie karabiny maszynowe. Jego przeznaczeniem nie było "slug it out" kontaktowanie się z wrogiem, lecz raczej jego lokalizowanie i przekazywanie informacji o jego pozycjach silniej uzbrojonym siłom za pośrednictwem imponującego zestawu urządzeń radiowych.

Dziesiątki archiwalnych zdjęć, w tym wcześniej niepublikowane, a także szczegółowe informacje na temat niektórych z najlepszych istniejących egzemplarzy, przybliżają ten kultowy pojazd i wyjaśniają jego historię. Część serii Legends of Warfare.

Szczegóły

M8 Greyhound Light Armored Car 1941-1991 (Osprey)

Lekki samochód pancerny M8 był jedynym znaczącym kołowym pojazdem bojowym używanym przez armię amerykańską podczas II wojny światowej. Wraz z lekko uzbrojoną wersją użytkową, M20, stanowił podstawę wyposażenia szwadronów kawalerii do celów rozpoznawczych i wywiadowczych. Po raz pierwszy wszedł do walki we Włoszech w 1943 roku i był szeroko wykorzystywany w kampanii w północno-zachodniej Europie, choć jego właściwości terenowe okazały się niezadowalające.

W tym tytule opisano konstrukcję i rozwój pistoletu M8, omówiono liczne warianty produkowane w czasie II wojny światowej i później, a także szczegółowo omówiono jego zastosowanie operacyjne.

Spis treści: Wstęp - Niszczyciel czołgów lekkich i rozwój M8 - Pochodne M8 - Wprowadzenie do służby - Opis samochodu pancernego M8 - Samochód pancerny M8 w walce - M8 w ramach Lend-Lease - Powojenne wykorzystanie samochodu pancernego M8 - Bibliografia - Komentarz na kolorowej tablicy - Indeks.

Szczegóły

T17E1 Staghound Medium Armored Car - Technical manual (TM9-741)

T17E1, lepiej znany jako Staghound, był amerykańskim samochodem pancernym produkowanym podczas II wojny światowej. Nigdy nie wszedł na wyposażenie amerykańskich sił frontowych, ale był dostarczany, za pośrednictwem Zjednoczonego Królestwa, siłom brytyjskim i Wspólnoty Narodów w trakcie wojny.
Po wojnie Staghoundów używano w wielu krajach, a niektóre z nich służyły do lat 80. XX wieku. Produkcja rozpoczęła się w październiku 1942 roku i w sumie wyprodukowano około 4000 sztuk Staghoundów.

Staghound był innowacyjną konstrukcją, która zawierała kilka najnowocześniejszych rozwiązań. Posiadał dwa skierowane do tyłu sześciocylindrowe silniki z automatyczną skrzynią biegów, napędzające obie osie poprzez skrzynię rozdzielczą. Można było wybrać napęd na dwa lub cztery koła. Ponadto, każdy z silników można było wyłączyć podczas jazdy i odłączyć od układu napędowego.
Dodatkowo, zastosowano pompę wspomagania układu kierowniczego, którą można było włączać i wyłączać ręcznie z deski rozdzielczej kierowcy, w zależności od warunków kierowania. Elementy układu kierowniczego i zawieszenia były bezpośrednio przymocowane do kadłuba, ponieważ konstrukcja była na tyle sztywna, że nie było potrzeby stosowania oddzielnego podwozia.

Staghound po raz pierwszy wszedł do służby operacyjnej we Włoszech, gdzie wiele jednostek uważało jego duże rozmiary za zbyt ciasne na wąskich drogach i ulicach Europy. Najwięcej służył na szczeblu dowództwa dywizjonu i pułku.
Pierwotnie oznaczony jako zastrzeżony, ten podręcznik techniczny został dawno temu odtajniony i jest tutaj przedrukowany w formie książki. Dołożono wszelkich starań, aby zachować integralność tekstu.

Szczegóły

U.S. Army Ford M8 and M20 Armored Cars

Poznaj historię opancerzonych samochodów M8 i M20 w tej dokładnie opracowanej książce. Używane na frontach europejskim i pacyficznym podczas II wojny światowej, odegrały ważną rolę w wielu operacjach wojskowych.

Autor opisuje ich rozwój w oparciu o archiwalne notatki oficera nadzorującego projekt. Ta perspektywa ukazuje wyzwania i złożoność, które doprowadziły do dwuletniego terminu dostawy do armii.

Książka, ilustrowana ponad 200 zdjęciami, stanowi szczegółowe źródło wiedzy dla modelarzy wojskowych i miłośników pojazdów. Zdjęcia pokazują projekt, budowę i zastosowanie tych pojazdów opancerzonych.

Szczegóły

Les automitrailleuses Ford M8 & M20 de l'U.S. Army

Specially designed as a reconnaissance vehicle, the Ford Light Armored Car M8 was primarily intended for mechanized cavalry units.
With 8 523 units built, it would cover all needs in this area. Only one variant would be produced based on its mechanics: the Armored Utility Car M20 without a cannon, of which 3 791 units would come off the production lines.
Launched in 1941, the project for the new combat vehicle would not come to fruition until March 1943, when the first vehicles were received by the army.

An officer of the Ordnance Department, Lieutenant J.R. Murray, is responsible for being the link between the various components of the army and the manufacturers. Throughout the process of creation and realization, he will gather with his notes, reports and letters concerning this very particular project.
These approximately 1500 pages of archives have allowed the author to faithfully trace the process of creation of these machines, from the first draft to the end of production in June 1945.

Table of contents:
1. The genesis of the light Armored Cars.
2. Car, armored, Light, M8.
3. Car, Armored, Utility, M20.
4. Common points.
5. The main allocations in Europe.
6. The photo album.
Appendix table: delivery and destination of the 159 test vehicles. Sources.

Szczegóły