Scheepswerven - Nederland: boeken - historie en schepen

Dwars in het Winschoterdiep

Dit boek beschrijft de geschiedenis van de wereldvermaarde Scheepswerf Pattje Waterhuizen, opgericht in 1778 en bekend door de spectaculaire tewaterlatingen dwars in het Winschoterdiep.

Specificaties

Koninklijke Mij. 'De Schelde' - 125 jaar scheepsbouw in Vlissingen

In 1875 nam Arie Smit J. Zn. het Marine Etablissement te Vlissingen over om er een moderne werf te vestigen, waarmee de stad en de werf onlosmakelijk met elkaar verbonden raakten. De komst van deze werf en de voorspoedige ontwikkelingen in de scheepsbouw brachten een ongekende bloeiperiode voor de stad met zich mee.
Op de hellingen verschenen steeds imposantere scheepsrompen, terwijl rondom Het Dok de bedrijvigheid op de kades en het drukke komen en gaan van vaartuigen op het water de welvaart symboliseerden.

Echter, de werf die aanvankelijk voorspoed bracht, keerde zich later tegen de stad. De omliggende buurten rondom Het Dok vielen een voor een ten prooi aan de ongeremde groei van de werf, met als devies: 'Wat goed is voor 'De Schelde', is goed voor Vlissingen'.
In zijn eigen stijl beschrijft Piet Quite deze ontwikkeling. De geschiedenis wordt tot leven gebracht, en het wordt duidelijk waarom de Vlissingers hun stad, zonder noemenswaardige tegenstand, hebben laten opgaan in deze transformatie. Ondanks de trots op de indrukwekkende schepen die van stapel liepen, blijft 'De Schelde' voor hen onlosmakelijk verbonden met hun stad, zoals de haven en de zee.

Specificaties

Paul van Vlissingen & zoon - Ondernemers in stoom

Paul van Vlissingen (1797-1876) is een pionier op het gebied van stoomenergie. Met zijn Amsterdamsche Stoomboot Maatschappij opent hij als eerste in Nederland een overzeese stoomscheepvaartverbinding: van Amsterdam naar Hamburg.
Met Abraham Dudok van Heel start hij de Kon. Fabriek voor Stoom- en andere Werktuigen Paul van Vlissingen & Dudok van Heel. Ze bouwen de eerste ijzeren stoomschepen met schroef in Nederland, de eerste stoomlocomotieven in Nederland, balansen voor de stoomgemalen Cruquius en Lijnden voor het droogleggen van de Haarlemmermeer en stoommachines voor de suikerindustrie in Suriname, Indië en West-Brabant.

Zoon Paul Cornelis (1829-1906) bouwt het bedrijf vanaf 1850 verder uit. Hij neemt grote werken aan, zoals de constructie van het grootste droogdok in Azië. Hij participeert in de bouw van het Paleis van Volksvlijt en bouwt in 1870 de langste brug van Europa, de spoorbrug over het Hollands Diep bij Moerdijk.
Maar het bedrijf gaat failliet en Paul C. emigreert naar Noord-Amerika. Aan het eind van de eeuw komt hij terug en is hij tot zijn dood opzichter van het Stedelijk Museum in Haarlem, het latere Frans Hals museum.
De Fabriek maakte ondertussen een doorstart onder de naam Werkspoor.

Dit boek is een bedrijfsgeschiedenis over een tijd dat bedrijven nog vooral familiebedrijven zijn. Het is daarmee ook een dramatische familiegeschiedenis, die zich uitstrekt over de hele 19de eeuw. Het is een verhaal over pioniers, over voorlopers.

Specificaties

Rotterdamse Beren - De 'Beer' en de 'IJsbeer' van Smit

In 'Rotterdamse Beren' keren we in eerste instantie terug naar 1926. Het jaar waarin de Rotterdamse werf van Piet Smit Jr. twee unieke schepen zou opleveren: De Jääkarhu en de Siberië.
De eerste een reus van een ijsbreker, vervaardigd voor Finland en de tweede de sterkste sleper van zijn tijd in ons land én tevens ook ijsbreker. Aan de hand van o.a. 50 foto's volgen we hun levensloop.

Specificaties

Turfschuiten en kustvaarders - Een geschiedenis van de Groninger scheepsbouw

De gildebroeders van het schuitenmakersgilde in de stad Groningen zagen hun werkgelegenheid in de zeventiende eeuw fors toenemen toen de vervening van de Veenkoloniën van start ging. De vraag naar turfschuiten was zo groot dat ze daar bij lange na niet aan konden voldoen. Het duurde daarom niet lang voordat in de nieuw ontgonnen veengebieden tal van werven en werfjes werden opgericht.

Dat was het begin van een bloeiende bedrijfstak die tot op de dag van vandaag bestaat. Eerst werden vooral turfschuiten gebouwd, maar al gauw vroegen de Groninger schippers om grotere, zeewaardige schepen om hun waren verder weg te kunnen brengen. Die schepen kwamen er, waarbij de bouwers rekening hielden met de smalle kanalen.
Dit boek beschrijft de geschiedenis van de Groningse scheepsbouw, waarin bloei en crisis elkaar afwisselden, en laat zien hoe de scheepsbouwers zich aanpasten aan de veranderende omstandigheden.

Specificaties